هوا باران و بارانیست و پر از رنگ و رنگین ها

و خورشیدی که می تابد به روی ما

و می دانم تو می آیی ، تو ای آقا

کنارم چشمه ای زیبا که هر دم دم به دم آب روانی بر سرای ما

درختان سترون را که می گیرم ز شاخ و سار آنها جان تازه ، روح تازه

و بیدانی که در راهت به مجنونی گرفتن شرحه ی خود را

مسیر تو پر از سرو است ، پر از سرو تبر دیده

که در عمق وجود خود پر از زخم اند

و می دانم تو می آیی ، تو ای آقا

و می گیری دو دست عاشق ما را

امید من در این دنیا تویی اقا

و از عمق نگاه تو بگیرم من طبابت را

چه وحشت بود و آیا من رمیدم؟

اگر آقای من مهدی بیاید

بخوانم من به فریاد

و می گویم که ای دنیا نگهدار

که آری من به رویایم رسیدم

تمام آرزوهایم رسیدم